6 maanden PNG

14-08-2020 // Goroka (PNG) // Sander

Nieuwe dingen zijn interessant. Tenminste, dat vind ik. En vooral dingen die niet alledaags zijn.

Zo was onze eerste periode allesbehalve normaal. We gingen niet alleen emigreren, maar kwamen ook in een lock down terecht na een paar weken hier te wonen.We belandden niet in een geroutineerde omgeving, maar iedereen was bezig met andere dingen dan normaal.

Als ik terug kijk ben ik soms verbaasd dat we er al zes maanden op hebben zitten. We voelen ons vaak nog zo nieuw. Maar gelijk zijn er ook al veel dingen vertrouwd geworden. Ons huis waar we herinneringen aan het maken zijn, maar ook het werk waar ik steeds meer op mijn plek zit. Maar er zijn ook dingen die meer tijd nodig hebben om gewend aan te raken. Zo staat ons huis bijvoorbeeld aan een drukke weg; de stank en het geluid storen de hele dag. Achter het huis is een veldje waar altijd kinderen spelen, ook daar is dus veel geluid. Zo hebben we niet echt een plek om rustig te kunnen zitten.

De kinderen zouden de eerste maanden thuis les krijgen, na de zomervakantie konden ze waarschijnlijk naar een Amerikaanse school. Al was het niet zeker of er plek voor hen was. In Australië begonnen we met het zelf lesgeven aan de jongens. Mirjam, het lesgeven komt toch op haar bordje terecht, is er bijna fulltime mee bezig. Om goed voorbereid de 3 verschillende leerjaren te begeleiden, heeft ze een deel van de avond aan voorbereiding nodig. Het was telkens onzeker of de kinderen naar de Amerikaanse school konden gaan, eerst was er een tekort aan leerkrachten, daarna ging de school wel open maar niet voor kinderen uit onze stad, nu blijft de school helemaal gesloten doordat de Amerikaanse leerkrachten niet naar PNG kunnen reizen door corona. Het is Gods plan dat de kinderen nu nog niet naar deze school kunnen. We vertrouwen Hem, Hij weet wat onze kinderen moeten leren en aan welke doelen ze moeten voldoen voor school.

God zorgt voor ons, dat merken we en dat laat hij vooral ook zien door onze kinderen. Levi, Fince en Benjamin hebben het prima naar hun zin hier! Ze hebben veel kinderen om mee te spelen, genieten van de nieuwe dingen en het mooie weer (altijd korte broeken). Ondanks dat ze vooral op ons compound zijn, kunnen ze in de schuur timmeren, in de tuin voetballen en binnen knutselen. Oke, de ruimte om huis is klein en er is niet echt een speelplaats ofzo, maar dit maakt ze vindingrijk. Ze ontdekken nieuwe spelletjes en ontwikkelen volop. We genieten echt als we ze elke middag in de modder zien spelen of met andere kinderen een spel zien doen. Leeftijd en nationaliteit maken niet uit om vrienden te zijn.

Onze dagen zitten dus vaak vol. Mirjam geeft thuisschool en ik ben 'gewoon' de hele dag aan het werk. Tussen de middag ben ik thuis voor de lunch en kan Mirjam evt. een boodschap doen, want ‘s avonds zijn de winkels dicht en kan het onveilig zijn op straat. Totdat we een eigen auto hebben kunnen we de schoolbus gebruiken. Die staat toch stil omdat er geen school is. Omdat we door het hele land projecten hebben, moet ik ook soms een tijd op pad. We hebben dit een keer gecombineerd door met ons allen naar Mount Hagen te vliegen, waarvandaan ik moest werken. We woonden 2 weken op een MAF-compound met onder andere een Nederlands gezin. Het was fijn om dezelfde taal te kunnen spreken en de kinderen maakten snel vriendjes met de kinderen. Maar meestal ga ik alleen op pad als we een installatie of andere klus hebben. Het is echt prachtig om in de bush te zijn, dat zijn de mensen waarvoor MAF hier is. Maar, in onze eigen stad en omgeving zijn ook veel mensen in nood. We hopen dat we op den duur bij een kerk kunnen aansluiten en op andere manieren iets voor onze stad kunnen betekenen. 

Door de lockdown hebben we een tijd geen kerk kunnen bezoeken. Nu dat wel weer kan, zijn we bij verschillende kerken geweest. We zijn overal, waar we ook zijn, een uitzondering. We moeten altijd vertellen wie we zijn, wat we doen of naar voren komen om nog meer te vertellen over ons zelf. De jongens worden in de wangen geknepen en aangeraakt. Daarom blijven we ook soms thuis. Samen lezen, praten, bidden en zingen, gewoon in het Nederlands. Er is veel op internet te vinden, onze thuisgemeente heeft alle diensten op YouTube staan. En er zijn talloze andere preken en studies online te kijken.
Ik merk dat mijn geloofsleven en overtuigingen hier uitgedaagd worden. Dingen die ik als logisch zag, worden door anderen soms kritisch bekeken. Door met elkaar in gesprek te gaan en de Bijbel in te duiken, komen we vaak dicht bij God en leren we nieuwe dingen. De 'common ground' die we vinden met medechristenen in Jezus ervaar ik als de eenheid in de Kerk van Christus. Ik kijk steeds meer uit naar die dag dat de verschillen er niet meer zijn en we als Jezus zullen zijn. Want ondanks de mooie dingen die het leven met verschillende christenen ons brengt, zijn er onder onze lokale collega’s bijv. veel die moeite hebben met andere stromingen en merken we dat er best op elkaar neergekeken word. Er zijn in onze stad veel verschillende kerken en gemeenten. Het lijkt alsof elke missie zijn eigen kerk mee bracht. Dat is denk ik ook zo, want er zijn veel missies begonnen vanuit een kerk, de Lutheranen, de Zevendedagsadventisten, de Katholieken, de Jehova's, de Pinkstergemeente, allemaal kerken die hier te vinden zijn. En dat is mooi, als kerk moeten we de wereld in om mensen te vertellen over Jezus. Maar ik kijk uit naar die dag dat er niet meer neergekeken word op elkaar. Ik merk dat ik daar steeds meer aan denk, de dag dat alles goed wordt. Ik merk dat mijn verlangen groeit! Dit lied zingt daar zo mooi over:

 

 

 

Contact

  • Sander en Mirjam van Middendorp
  • PO Box 1307
  • Goroka, EHP441
  • Papua New Guinea
  • Sander: +675 7382 9583
  • Mirjam: +675 7383 0876
  • Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Support

  • Steun Sander en Mirjam
  • NL11ABNA0832696668 t.n.v. MAF Nederland
  • o.v.v. Steunfonds van Middendorp

Volg ons

Inschrijven nieuwsbrief


Alle rechten voorbehouden.
Vormgeving en realisatie: Identiteit & Media